((یه ظلم خیلی بزرگ در حق یه نفر انجام دادی
که نمی تونه فراموشش کنه
همیشه به یادته و نمی دونه چه کار بدی انجام داده که باید این غم رو تحمل کنه))

شاید برای همینه که بسیار می گریم

کسیو که در حقت بدی کرده دعا کن

منو که در حقت بدی کردم

خودم بیچاره ترینم

هیچکس هرگز نفهمید

چه بر سر چشم هایی آمد که گریه می کردند

به طواف کعبه رفتم به حرم رهم ندادند

که تو در برون چه کردی که درون خانه آیی؟

تو نیستی که ازت حلالیت بطلبم...

تو نیستی

تو نیستی

من دارم میرم.

بر نمی گردم

میرم  یقه خدا رو بگیرم و ازش بپرسم چرا؟

چرا؟

چرا؟

تو نیستی که ازت حلالیت بطلبم

و وقتی برگردم دیگه من نیستم که تو ....

بخودم میگم چقدر چرخیدی؟

از پارسال تا امسال زمین و زمان زیرو رو شده

و من دارم میرم یقه خدا رو بچسبم که...

دعا کن بر نگردم

و حلالم کن

از اون

از اون

از اون

بخصوص که این آخری اسمشم فاطمه است ...

کاش میتونستم بدنیا بیام بدون این که به خاطر بیارم این همه آدم جور واجور تو زندگیم بودن که نیستن و نمی خواهم باشن...

کاش میتونستم فراموش کنم که تو قبرستون اونطوری پابه پای مردترین مرد دنیا راه رفتم ....

یا رویای داشتن یه آرامش واقعی روی شونه های پهنی که همیشه دلشون خواسته یکی مال اون باشه...

چرا فراموش نمی کنم...؟؟؟

چرا؟؟؟

اینم یه شعر جدید

من یه روز رویاهای سبزی داشتم

  موهام قرمز بود
دو طرفه می بافتم
مینداختم رو شونه هام
چادر نماز مامانمو دور کمرم گره میدادم که بشه دامن پفی
اما آخرش هیچ گیلبرت بلایدی گیرم نیومد...
اونجا بود که فهمیدم
من فاطمه ام

نه آنه

شاید باید بشینم و به مجازات فکر کنم

اما بلند میشم و داد میزنم بسه

خستم

از مردها و زن هایی که درونم رشد کردن...

می خواهم نفس بکشم

فقط.......

از خودم که موبایل دارم با دو تا سیم کارت آشغال

از خودم که وبلاگ می نویسم

از خودم که چت می کنم

و از خودم که خودمو نمی شناسم

حالم از خودم بهم می خوره

می خوام خودمو بالا بیارم

تو چاه کثافت توالت

مث وقتی که ادم خون بالا میاره

می خوام یادم بره هستم

من نیستم

(( تلفن همراه مشترک مورد نظر خواموش است ....))

دیروز رفتم موهامو کوتاه کردم

.

.

.

.

.

امروز دستم از همه ی دنیا کوتاهه.....

و هنوز خدا بزرگتراست.

وقتی که دست می گشایی هیچ نمی یابی...

پا که میگذاری راه نداری ...

جاده ها فقط نقاشی شده اند

نقاشی ها زندگی

یک باره می فهمی چقدر مداد رنگی کم است

و تو فقط سیاه و سفیدی...

می پرسی کجای کارم ایراد دارد؟

همه اش...

همه ی همه اش

چه خوب که دنیا هنوز تمام نشده است

و تو آن مرده ای که پشیمان است نیستی

تو فقط یک زنده ی پشیمانی

برگرد

برگرد